چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶

  درباره ما

  گالری عکس

بیست و ششم مهرماه، روز تربیت بدنی گرامی باد

 
[ ارسال عکس ]
آرشیو گالری تصاویر  

  ورود به سایت
نام کاربری
رمز عبور


  آمار




  چرا انگیزه ی اولیا برای عضویت در انجمن اولیا و مربیان رو به کاهش است؟به قلم نوشاده نوشادی
[ يكشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۶ - 00:37:49 ]

چرا انگیزه ی اولیا برای عضویت در انجمن اولیا و مربیان رو به کاهش است؟

مقدمه ای بردیدگاه نویسنده:

عبدالعزیزخضری، مدیرمسئول پایگاه خبری پیام دانش-

موضوع آموزش و پرورش در هر کشور و جامعه ای از اولویت برخوردار و چگونگی مشارکت اولیا را نیز در جایگاه ویژه می شود قرار داد.

دیدگاه تحلیل گر مسائل اجتماعی شهرمان بهانه مثبتی بود که با انتخاب مطلب نوشاده نوشادی اهمیت آموزش و پرورش را مورد توجه و به این مهم تاکید شودکه برای ایجاد انگیزه در اولیا برای عضویت در انجمن های اولیا و مربیان مدارس چه اقدامی باید صورت داد.

بدیهی است بوجود آوردن انگیزه از وظایف وزارت آموزش و پرورش است.

دانشگاه آزاد به عنوان یکی از متولیان امر آموزش همواره سعی دارد به چنین موضوعاتی زیادپرداخته شود همان گونه که سابق بر این شورای مردمی با عنوان شورای آموزش و پرورش منطقه ای در هر واحد مستقل همانند شورای اسلامی به صورت مستقیم از طرف مردم انتخاب می شدند که این نشان از جدی بودن نقش مردم در تحول آموزش و پرورش است که اکنون نه تنها شاهد آن نیستیم بلکه انگیزه والدان برای مشارکت در انجمن اولیا کمتر و کمرنگ تر شده است.

  این پایگاه بنا ندارد در این خصوص تحلیلی بیشتر داشته باشد بلکه به سطر کلیدی نویسنده مطلب زیر اشاره می شود که:

تحلیل گراز نبود پژوهش که:

چرا انگیزه ی اولیا برای عضویت در انجمن اولیا و مربیان رو به کاهش است، سئوال کرده است که می تواند قابل تعمق باشدواین مقدمه را خاتمه و دیدگاه « نوشاده نوشادی» عینآ درج می شود.


نتیجه تصویری برای اولیا برای عضویت در انجمن اولیا و مربیان رو


نوشاده نوشادی: تحلیل گرمسایل اجتماعی وفرهنگی:

با پشت سر گذاشتن تجربه نزدیک به یک دهه در همکاری نزدیک با انجمن اولیا و مربیان که چند سال از آن به عنوان عضو اصلی انجمن فعالیت داشته ام شاهد کم تر شدن هر ساله تعداد داوطلبین برای عضویت در این انجمن بوده ام به طوری که به یاد دارم چند سال قبل تعداد زیادی داوطلب می شدند که مجبور می شدیم از بین نامزدها رای گیری نماییم تا نهایتا چند نفر انتخاب شوند ولی یکی دو سال اخیر به قدری افراد راغب کم شده بود که مدیر مدرسه پس از به درازا کشاندن فلسفه ارزش معنوی این اقدام و خواهش و تمنا ی بسیار موفق شد هفت داوطلب نه چندان مصمم را راضی به عضویت نماید .


نتیجه تصویری برای اولیا برای عضویت در انجمن اولیا و مربیان رو

در طی سال تحصیلی ۱۳۹۵ به بهانه ی مراسم های مختلف که تشکیل می شد گاه موفق می شدیم به طور حضوری از سخنان برخی مسئولین از جمله رئیس اداره آموزش وپرورش بهره مند شویم که در اغلب این سخنرانی ها دلیل کم شدن انگیزه دانش آموزان از ادامه تحصیل مطرح می شد.در مراسمی که مختص گرد همایی اعضای انجمن های اولیا و مربیان بود نیز به نوعی این موضوع محور سخنان رئیس اداره آموزش وپرورش قرار گرفت . نکته اینجاست که در هیچ کدام از این جلسات حتی اشاره ای هم به کاهش انگیزه خود اولیا از عضویت در انجمن نشد. به عبارتی این جریان از دید خیلی ها که باید متوجه آن باشند دور مانده بود .

با اشراف به این واقعیت که انجمن اولیا و مربیان بازوی کمکی محکمی در امر بهبود بخشی وضعیت آموزشی و پرورشی دانش آموزان محسوب می شود که همواره نقش موثری در فعالیت های هدفمند و تعالی کمی و کیفی آموزشگاه ها ایفا نموده به هیچ وجه نمی توان از کنار این موضوع به سادگی گذشت.

وقتی به طور اتفاقی پای صحبت یکی از آشنایان قرار گرفتم که هفده هجده سال قبل در دوران تحصیل فرزندانش عضو فعال انجمن اولیا و مربیان بوده واز عملکرد های آن زمان گروه خود تعریف می کرد در کمال تعجب متوجه شدم اگر گفتن اینکه کار کرد آنها بهتر از ما بوده اغراق گویی تلقی شود ولی به جرات می شد اقرار کرد که بعد از گذشت سالها انجمن با این قدمت بازدهی بیشتر قابل توجهی را نداشته و روند رو به رشدی طی نکرده است. حال عدم استقبال اولیا از عضویت و عدم ارتقا کار ایی این انجمن در دراز مدت دو مسئله اساسی و مشکل آفرینی است که نیاز است دلایل آن از طرف مسئولین مورد بررسی قرار گیرد تا بتوان راهکارهای عملی برای حل این نقیصه معرفی و اجرا نمود.

به دلیل داشتن آگاهی نسبی از انجمن اولیا و مربیان دیدگاه شخصی خود را در اینجا به نگارش در می آورم هر چند مدعی نیستم این نوع بر داشت بدور از هر گونه خطا ویا اشتباه باشد ولی امیدوارم حاوی نکات قابل تاملی باشد که برای باز نگری از طرف مسئولین مفید واقع گردد. نحوه ی عضوگیری اعضای انجمن بر این منوال است که هر سال در ابتدای سال تحصیلی مدیر مدرسه طی یک جلسه ی عمومی به برگزاری انتخابات اعضای انجمن که تشکیل آن در مدارس الزامی است اقدام می نماید . در کتاب راهنمای فعالیت های انجمن های اولیا و مربیان سال۱۳۹۶ شرایط عضویت در انجمن اولیا و مربیان به شرح زیر است

۱ -به نظام جمهوری اسلامی ایران قانون اساسی و ولایت فقیه اعتقاد داشته باشد

۲- دارای اوقات فراغت و توانایی کافی برای انجام وظایف محول شده باشد

۳- پدر یا مادر دانش آموز در همان مدرسه باشد

۴- نسبت به مسائل آموزشی و تربیتی علاقمند و آگاه و حتی المقدور از سواد خواندن ونوشتن بر خوددار باشد.

در آن زمان که استقبال بیشتری از طرف اولیا صورت می گرفت از بین آنان شخصیت هایی که واجد شرایط بهتری از نظر سطح آگاهی و کارایی بودند برگزیده می شدند که طبیعتا بازدهی بهتری را در پی داشت ولی هر چه انگیزه برای عضویت کم می شود امکان مانور برای انتخاب مناسب هم کم و کم تر می شود به طوری که هر کس با هر شرایط شخصی ویا خانوادگی با آغوش باز پذیرفته می شود. حال اینکه اگر اهداف و برنامه های انجمن اولیا و مربیان را با دقت مطالعه کنید خودتان به این امر پی می برید شرایط تعین شده در آیین نامه هرگز برای تشکیل یک گروه با چنین مسئولیت هایی هم خوانی ندارد.

داشتن حداقلی سواد خواندن ونوشتن هرگز کفاف تفهیم درست و کامل برنامه ها و اهداف انجمن را نمیدهد چنانچه می بینیم هر سال اهداف و برنامه های دقیقی از طرف نماینده انجمن اولیا و مربیان اداره آموزش وپرورش به اعضای انجمن ابلاغ می شود ولی اگر در سالی باشد که مهره های تشکیل دهنده انجمن قدرت اجرایی و تجربه کار تیمی در ایجاد هماهنگی را نداشته باشند تنها کاری که از عهده مسئول مربوطه بر می آید این است که سطح انتظارش را تا حد عملی شدن تنها بخشی از برنامه ها پایین بیاورد.

حقیقت غیر قابل انکار این است که مهره های تشکیل دهنده اعضا کاملا شانسی است که آیا به طور اتفاقی گروه کاملا هنجار و موفقی تشکیل شود ویا بالعکس آنچه تا کنون شاهد آن بودیم این است که رخ داد این معجزه یعنی تشکیل یک انجمن قوی با عملکرد همه جانبه مثل بهار اوز است که هر چند سال یک بار اتفاق می افتد.

ازیک طرف می بینیم برای واجد شرایط قرار گرفتن عضویت در انجمن اولیا و مربیان شرط و شروط لازم برای عهده دار شدن چنین مسئولیتی در نظر گرفته نشده است که مثلا حداقل داشتن دیپلم باشد از طرف دیگر می بینیم علی رغم آسان بودن شرایط نیز تمایل چندانی به عضویت دیده نمی شود پس بنا براین نمی توان شرایط سخت تری را در نظر گرفت تا سطح کا رایی انجمن افزایش یابد.

پس برای اینکه بتوانیم سطح کارایی انجمن را با گذشت زمان افزایش دهیم باز نیاز داریم انگیزه شرکت در عضویت را تقویت کنیم اما چگونه ؟ برای پاسخ به سوال بالا لازم است در ابتدا دلیل ویا دلایل عمده سرد شدن تدریجی اولیا نسبت به قبل را پیدا کنیم که در این زمینه با اولیا قشرهای مختلف صحبت هایی داشتم . نتیجه این گفتگو شاید دقیق نباشد ولی سر نخ هایی را به ما می دهد چون سعی کردم از هم گروه های خودم که گاه با مواجه شدن با انبوه انتظارات وزیر سوال قرار گرفتن در اجرای مسئولیتها ی محوله ابراز پشیمانی می کردند چه از والدینی که در تمام این سالها اصلا رغبتی به کاندیدا شدن نداشتند علت را جویا شدم که نهایتا به دلایل عمده زیر رسیدم.

 انجمن اولیا و مربیان که پل ارتباطی اولیا و مربیان معرفی می شود به ایستگاه بار اندازی مسئولیتهای دوجانبه چه از طرف اولیا وجه از طرف مربیان تبدیل گشته وهر سال که می گذرد برنامه ها ی سنگین تری بر دوش اعضا گذاشته می شود و از طرفی توقع و انتظارات دیگر اولیا نیز سال به سال رو به فزونی است گونه ای که با مشاهده هر نوع کمبود انگشت اتهام به سوی اعضای انجمن نشانه می رود ۲ تاکید اداره آموزش وپرورش بر عدم بروز هر گونه فشار اجباری بر مشارکت دیگر والدین است که منجر به وارد آمدن مضاعف فشار قسمتی از مسئولیتهای معلق مانده بر دوش اعضای انجمن اولیا و مربیان می شود که کوچکترین توجهی به کم یا زیاد بودن بار آنها نمی شود به عبارتی حقی که برای دیگر اولیا در عدم تحمیل فشار به آنها از طرف اداره آموزش وپرورش تذکر داده می شود هم برای اعضای انجمن نادیده گرفته می شود

علی رغم اینکه عضویت در انجمن اولیا و مربیان کاملا افتخاری است و هیچ گونه حقی در قبال فعالیت و خدمت برای اعضا در نظر گرفته نشده ولی بر خلاف دیگر نهاد های مردمی که مورد بازخواست قرار نمی گیرند مجبور به ارائه گزارش و پاسخگو بودن مسئولیتهایی هستند که میزان خدمات محوله به آنها بدون مشورت وسنجش توان انجمن تعیین می شود .

در اینجا برای روشن تر شدن موارد بالا توضیحاتی را خدمت شما عرض میکنم به عنوان مثال شورای شهر نهاد مردمی به نام یاوران شورا را به خدمت دارد که افراد داوطلبانه کمر به خدمت پیشرفت شهر بسته اند و مثل انجمن اولیا و مربیان حق الزحمه ای دریافت نمی کنند ولی آیا آنقدر که اعضای شورا زیر سوال قرار می گیرند که چرا فلان وعده عملی نشده می توانیم به یاوران شورا انتقاد کنیم چرا هنوز مشکلاتی مربوط به خدمات شما دیده می شود ؟ مسلما نه چون دندان های اسب پیش کش را نمی شمارند ! در نظر خود مجسم کنید برای یک مراسم از همسایه ها تقاضا ی همکاری نمایید بعد در آخر از همه ی آنها بخواهید گزارشی تهیه کنند مبنی براینکه در شستن چند ظرف کمک کردید؟ آیا با دقت ظرف ها را شستند یا با بی حوصلگی وووو بعد یکی از همسایه ها را که مساعدت بیشتری نموده انتخاب کنید و مورد تشویق قرار دهید ! و ارزوی بهتر شدن کارایی بقیه در آینده نمایید ! دقیقا همان کاری که از طرف اداره آموزش وپرورش برای اعضای انجمن اولیا و مربیان صورت می گیرد و پس از ارزیابی برترین انجمن معرفی می شود ولی برای خدمات دلسوزانه دیگر اعضا کوچکترین حقی داده نمی شود . طبیعتا هر کس در جایگاه خود دارای حقوقی است یک مادر یک انسان یک شهروند و غیره سوال این است پس از گذشت سالها چه امتیازاتی برای اعضای انجمن در نظر گرفته شده است؟ . به عبارتی اگر خدمات دهی بدون در نظر گرفتن حقی است پس باید به هر میزان بازدهی قانع باشیم واگر به کارایی بیشتری چشم دوخته ایم لازم است امتیازاتی به اعضای انجمن داده شود که در مقابل قادر باشیم بازدهی انجمن را زیر سوال ببریم .

 بدیهی است با قائل شدن امتیازاتی برای فرزندان اعضای انجمن در حد معقول و مقبول انگیزه والدین به طور چشمگیری افزایش خواهد یافت و با استقبال مواجه شدن از طرف اولیا بیشتر نواقص موجود رفع خواهد شد .

 من نیز تا یکی دو سال دیگر که به امید خدا بچه هایم تحصیلات قبل از دانشگاهی شان را به اتمام می رسانند با این مجموعه خداحافظی خواهم کرد اما قبل از اینکه تجربه ی ده سال همکاری نزدیک با این انجمن را همچون همکاران قبل از خودم در گوشه ی ذهنم بایگانی کنم از مسئولین تقاضا دارم نقیصه موجود در نحوه سیستم کلاسیک انجمن اولیا و مربیان تجدید نظر نمایند که هفده هجده سال بعد به بازدهی امروز اگروه ما غبطه نخورند.

چرا که هر چه زمان می گذرد به تعداد مادران شاغل اضافه می شود وفکر نکنم اوقات فراغت ما را داشته باشند که به خدمات وقت گیر بدون امتیاز بتوانند تمایل نشان دهند.

 
   
نظرهای شما :  
شهربانو [22/5/1396] : آموزش و پرورش فقط دلشان میخواد اولیا حضور برای شنیدن حرف مسئولین داشته باشند وبه مدرسه کمک مالی کنند
 
رند[22/5/1396] : دست مريزاد خانم نوشادى.متنى بسيار جالب،ارزنده،بر گرفته از تجربيات شخصى،خير خواهانه و كاملا بدور از خودخواهى و جاه طلبى.اميدوارم مسؤلين نيز به اين امر مهم پى برده و يا بهانه اى براى مسؤلين اگاه باشد كه بتوانند دست به اقدامى مثبت در اين راستا بزنند.
 
مرضیه [22/5/1396] : سلام خانم نوشادی قشنگ وصحیح نوشتید ولی بنظر من جاییکه نوشتید من دوسال دیگر نیستم مطلبت را کمی احساسی کردید وگرنه حقیقی حقیقی نوشتید
 
ابراهیم فقیهی[23/5/1396] : سلام مطلبي كه درباره اولياي أمور توسط خانم نوشادی نوشته شده بود خواندم خواستم جوابی نوشته ای در این مورد پیدا کنم چشمم به کتابی افتاد و ورق زدم این مطلب را خواندم در مورد تربیت فرزندان راستش به دلم نشست هر چند شاید با موضوع مقاله شما همخوانی نداشته باشد اما بی ربط هم نبود هر چند این نوشته ادامه دارد اما همین چند سطر ان هم برایم جالب بود و واقعا خواندنی است ؟ کتاب یک دقیقه با فرزندم _مادر نوشته اسپنسر جانسون با ترجمه سیمین محسنی وتشکر از نویسنده محترم مقاله خانم نوشادی
 
اسماعیل [24/5/1396] : با تشکر از متن قشنگ خانم نوشابه نوشادی خواستم این خواهش را از خیرین عزیزم بکنم سرمایه خیر خودرا به آموزش و پرورش اختصاص بدن واین قدر پول بی زبان را به دانشگاههای اوز ندهند.
 
همشهری [24/5/1396] : درد آموزش و پرورش به این سادگی قابل درمان نیست چون آدمهای کارکشته ودلسوز درآن نیستند تا بتوانند بدرمان درد ریشه دوانیده دراین اداره بپردازند واز نظر آموزش و پرورش انجمن اولیا و مربیان مالی نیستند که لازم باشد بهایی بگیرند
 
سارا [25/5/1396] : دستتان درد نکند که خوب نوشتید
 
نام: