جمعه ۳۱ فروردين ۱۳۹۷

  درباره ما

  گالری عکس

اعضای انجمن دوست‌داران محیط زیست اوز با تلاش فاطمه رضایی و فریدون نامی در حرکتی نمادین به صورت گروهی به تماشای فیلم* مصادره* درسینما فردوسی اوز دردانشگاه آزاد اسلامی آمدند. این حرکت در راستای حمایت و ماندگاری اولین سینمای بخش اوز صورت گرفته است

 
[ ارسال عکس ]
آرشیو گالری تصاویر  

  ورود به سایت
نام کاربری
رمز عبور


  آمار




  سکانس آخر درخت/ما فقط بلدیم با نهال سلفی بگیریم و بعد توقع داریم سرخود رشد کند
[ چهارشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۶ - 06:24:56 ]
متاسفانه ما فقط بلدیم با نهال سلفی بگیریم و بعد توقع داریم سرخود رشد کند و دوام بیاورد. بدون مراقبت ما و متولیان فقط خستگی کاشتن به تن می ماند...

روح الله صالحی- فیلم های آخر الزمانی و حمله موجودات فضایی هالیوود را که می بینی، بیشتر از آن که طراحی نور بنفش و خطوط شکسته طراحی صحنه فیلم اذیتت کند، این که درختی توی کادر نیست بختک وار می افتد و زیر گلو را فشار می دهد.

این که می گویند بدون حضور زنبورها، کمتر از پنج سال زنده خواهیم بود ،دردناک نیست. این که نتوانی برای کودکت، یک باغ و جنگل را تصویر کنی کشنده تر است.

غلو مختص ادبیات حماسی است و بزرگ کردن قدرت سربازان وطن، این غلو تا آن جا پیش رفت که توی فیلم های دهه شصت، عراقی آدم های شل و دست و پا چلفتی تصویر می شدند و دل مان به حال زبونی شان می سوخت.اکنون ما در برخورد با درخت به حماسه معکوس نیاز داریم به غلو وارونه که زندگی بدون درخت را بگویند شاید به حال و زبونی انسان های بی درخت گریه کنیم.

این که روی ماشین های خاک گرفته می نویسند اهواز هوا ندارد، بعد این هوا را با رنگ دیگری وسط واژه اهواز می نویسند، یعنی هوا وسط زندگی جریان دارد که برای همه ما لب کارون خوانده است.

اهواز بی درخت برای ما ملموس شده است، اهواز بی هوا شاید جنوب غربی کشور باشد، اما بعضی وقت ها ترکش هایش می آید و ما نگران خاک نشسته بر روی مبل و بوفه و...هستیم

اهواز یک بار این گونه شد. همه راه افتادند و خون دادند و البته جان، تا اهواز مثل تاریخ و وجودش همیشه ایرانی بماند.

حالا ارومیه دارد شبیه اهواز می شود، سیستان هم و خراسان زعفران و فیروزه هم...

ایران کشور کم جنگلی است،کمتر از جنگل هم، ما باید انگشتان دست را بالا بگیریم و بشماریم یک، دو، سه،...

تلخی گاهی تریاک است و زهر را از بدن می کند و می برد .تلخی این که ما کجا ایستاده ایم می تواند پادزهر شود و بی خیالی را از دهان بکند و دور بیندازد.

ما بیشتر از نوستالژی کودکی ها به درخت نیاز داریم. شعار سال بهداشت جهانی این است که افسردگی بیداد می کند حرف بزنیم و حرف بزنیم و حرف بزنیم ،حالا باید بگویم بی درخت بودن بیداد می کند ،بکاریم و بکاریم و بکاریم.

البته نباید یادمان برود که تنها کاشتن درد ما را درمان نمی کند. متولیان امر بگویند چند اصله نهال در پنج سال گذشته کشت شده و حالا چند اصله ریشه گرفته و سرپا هست.

متاسفانه ما فقط بلدیم با نهال سلفی بگیریم و بعد توقع داریم سرخود رشد کند و دوام بیاورد. بدون مراقبت ما و متولیان فقط خستگی کاشتن به تن می ماند و باید پیش از کشت هر نهال به روش آبیاری و نیرو و... فکر شود و اگر در هر بخش مشکل داریم همین طور شانسی پیش نرویم تا ببینیم فردا چه می شود.

دیگران کشتند و ما خوردیم، ما که هیچ نمی کاریم، دیگران چه خورند؟ زشت ترین جمله این است که بگویم به ما چه؟

به قول سعدی:

«دونان چو گلیم خویش بیرون بردند گویند چه غم

گر همه عالم مردند»

این فرو مایگی گردن ما خواهد بود اگر حداقل به اندازه عدد های سن درخت نکاشته باشیم و صد البته هوایشان را نداشته باشیم که بالنده و سرفراز بایستند.

زندگی ببخشیم، این چکیده 15اسفند است که درخت می کارند تا شش های مان را خنکای سایه اش سر زنده نگه دارد.

کریم ساعی چنارهای خیابان ولیعصر را که می کاشت به این فکر نمی کرد که عاشقانه های ما زیر سایه قدم خواهد زد. او درخت دوست داشت. جنگل یا بوستانی که بعد از مرگ نابهنگام او در سانحه سقوط هواپیما به نام او شد اگر نبود، جایی از خاطرات ما کم بود و درد می کرد. سازمان جنگلبانی و رشته دانشگاهی جنگلبانی اش این روزها چه قدر به به کار ما می آید

زیره به کرمان بردن است هر چه در خوبی های درخت بگویم و این شکل گفتن روح مان را که پر است از نصیحت می خراشد اما باور کنیم این نصیحت نیست به وصیت می ماند که باید برای آرامش عزیز سفر کرده انجامش داد.



  Image result for ‫سرو ابرکوه یزد‬‎

ما خواهیم مرد و تاریخ به سرو ابرکوه می نازد که به قول الکساندروف روس بیش از چهارهزار سال عمر دارد.

مایی که به دو هزار سال پیش سروگردن بالا می گیریم و می گوییم ایرانی هستیم. درخت می تواند از هویت ما عبور کند. حتی می تواند هویت شود.

منبع: عصر ایران

 
   
نظرهای شما :  
ایرانی [16/12/1396] : عظمت ایرانمان را بخوانیم سرو سنش به 4000 سال قبل میرسد م کجا وایران باستان کجا خیلی مقاله خوبی بود آفرین
 
عارف [16/12/1396] : اتفاقا یزد که رفته بودم ابرکوه درمسیر یزد قرار داشت خودم این درخت سرسبز سرو کهن را از نزدیک دیدم ومسجدی هم کنارش بود خیلی زیبا وجالب بود
 
اوزی[16/12/1396] : کاشتن. درختان. لازم. است. اما. کافی. نیست. باید فکری. برای. ابیاری. ونگهداری. درختان هم. بکنبم
 
صمدي[18/12/1396] : وقتي درختي سازگار با شرايط و آب و هوائي باشد درخت براي ساليان متوالي قد برافراشته باقي ميماند. جهت اطلاع اخيرا در تهران برفي نسبتا سنگيني رخ داد و موجب گرديد تعدادي از سروهاي تهران بخصوص چند سرو چند ساله در خيابان هاي نزديك محل زندگي در اثر ريزش برف و سنيگين شدن شاخه هاي آن موجب شكستگي آنها گرديد كه بناچاربا اطلاع دادن به شهرداري تهران مجبور به هرس و كوتاه نمودن آنها نمود همچنين بعضي رهگذران وافراد نيز با مشاهده آنها ميگفتند درختان تهران چقدر سوسل هستند و مقاومت چنداني در مقابل سرما و برف ندارند اما از چيزي كه نبايد غافل شد شرايط آب و هوائي براي هرنوع درخت ميباشد. اين درخت ابركو نشان داد كه براي بهترين شرايط اب و هوائي كه به آن سازگار بوده است توانسته چند هزار سال عمرداشته و سرپا زنده باقي بماند.براي اوز هم بايد درختان سازگار با شرايط آب و هوائي انتخاب و كاشته شوند
 
صمدي[18/12/1396] : به تصوير اين درخت جند هزار ساله توجه نمائيد عليرغم كهنسال بودن درخت وداشتن عمر طولاني ولي داراي سايه انداز متناسب با عمر آن نميباشد و يا سايد انداز بسيار كمي دارد اما درخت كنار با عمر بسيار كمتر ميتواند سايه انداز بسيار زيادي بخصوص در مناطق گرم براي استفاده مردم داشنه باشد و بعلاوه داراي ميوه لذيذ بوده و از برگ آن ميتوان براي صدر استفاده نمود
 
نام: