شایسته‌سالاری را پاس بداریم

شهرستان‌های نو بنیادی که قصد پیشرفت و بنای یک شهر خوب و شاخص در مسائل اقتصادی و فرهنگی دارند، جا دارد مردم بخش‌های مربوطه خود را به حضور پذیرفته و ضمن هماهنگی با آنان و تبادل نظر در همه زمینه‌ها مخصوصاً داد و ستد که بهره‌مندی متقابل نیز به همراه دارد، برای پست‌های کلیدی فردی دلسوز معرفی نمایند.

از ایده و همیاری جوانان و تجربیات مردم استفاده کرده، اما مسئولیت‌ها را به مدیران خبره و کارآمد واگذار نمایند.

شخصی که برای پستی انتخاب و یا انتصاب می‌شود لازم است از گزینه‌های یک مدیر خوب و موفق با رزومه بالایی برخوردار باشد، ویژگی های یک مدیر خوب مثال زدنی‌ نیست زیرا نیاز به فاکتورها زیادی دارد که در این مقال نمی‌گنجد، به عنوان مثال نمی‌توان معیار انتخاب بر پایه ذات و اصالت دانست بلکه لازم است از بهره جستن و اکتساب اطلاعات و روش روز آنان نیز بهره جست.

همچنانکه برای یک مدیر خوب شایسته نیست اعمالش برای کسب شهرت باشد، برای یک شهر نیز زیبنده نیست دنبال مدیری باشد که فقط نام شهر را یدک بکشد که در این صورت موجودیت شهر خود را زیر سوال ببرد.

شهری که از شفافیت خوبی از طرف نمایندگان مردمی خود در سِمت امر خطیر شورایی برخوردار نیست و همه اعمال آنان با ابهام و ایهام صورت می‌گیرد و مردم نیز به نوعی از صحنه خارج و دخالت در امور را ندارند، آیا انتخاب مدیران شایسته توسط عده‌ای محدود که معمولاً تاکنون از رفاه حال عمومی بی‌اطلاع و در بحث و تبادل نظر در طرح‌های عمرانی و زیرساختی شهر نقش چندانی نداشته‌اند، می‌توان امیدوار بود؟!!

مدیران چون وظایف مهمی را عهده‌دار خواهند شد، لازم است از آزمون‌های مرتبط با گزینه‌های مدیریتی خوبی فائق آیند، برای هر شهری گزینه اول برای انتخاب مدیری شایسته، بومی بودن است، چون از اقلیم و فرهنگ آن منطقه آگاهی بیشتری دارد، اما در صورتی که افراد بومی صادق و قابل احترام باشند ولی از حداکثر گزینه‌های مربوطه برخوردار نباشند، لازم نیست بومی بودن را ملاک گزینش قرار داد.

برای شهرستان نوپای اوز، به یک مثال در مقایسه با همسایه خود گراش و یا خنج که این تجربیات را پشت سر گذاشته‌اند، بسنده می‌کنم:

نزدیک به دوسال پیش با مشاور مدیر کلی از شیراز همسفر بودیم، ایشان بدون اینکه از مسایل منطقه ما آگاه باشد اظهار داشتند، دوستی دارم که تا کنون هر پستی به عهده داشته از پس کارهایش به نحو احسن برآمده و ایشان به اصرار گراشی‌های محترم قصد دارد در انجا پستی اختیار کند، ادامه دادند البته از شهرهای دیگر هم از ایشان تقاضای پست مدیریتی نموده‌اند، اما چون اهالی گراش پافشاری بیشتری داشته‌اند  قبول فرموده‌اند، که چندی بعد بر حسب اتفاقی با ایشان خدمت مدیر محترم رسیدیم.

غرض از طرح این مثال این بود که در دل گفتم، گراشی‌هایی که چندین سال است شهرستان شده‌اند و دیگر شاید برایشان اهمیت داشته باشد که از اهالی خود، مدیر انتخاب کنند، که نام گراشی به دنبال داشته باشند، چرا به دنبال مدیر آزموده از استان هستند، زیاد از مدیران گراش اطلاعی ندارم فقط می‌دانم که فرماندار گراش اصغر فرودی از اهالی جویم هستند.

بعدها که گذری به شهر گراش داشتم با دیدی مختصر متوجه رونق بیش از پیش آنان گردیدم و فهمیدم منظور آنان، با داشتن این همه تحصیلکرده در مقاطع بالا در سالهای اخیر، چرا باز به دنبال مدیرانی حاذق و آزموده هستند، ناگفته نماند که همت مردم نیز، چیزی از بهره دولتی کم نداشته و شاید هم بیش.

محمدرسول باغی

۹۸/۷/۲۷