جایگاه غریبانه اهالی قلم وبی پاسخگوئی مسئولان
اوز – عبدالعزیز خضری
دکتر صفا فرجام اززماتی که رئیس دانشگاه علمی. کاربردی شهرستان لارستان بود، آشنائی پیدا کردم زنی مهربان و پرجنب وجوش که بیش از آن که من به خواهم با ایشان آشنا شوم خودش گام به پیش نهاد و ارتباطی از سر مهر وسازندگی ، با این جانب که در مسئولیت دانشگاه آزاد اسلامی مرکز اوز بودم به منظور توسعه دانشگاه های زیر نظر و گسترش ارتباطات فرهنگی و پژوهشی، برقرار و ماندگار ساخت.
این ارتباط نه تنها بعد از جدائی وی از دانشگاه علمی . کاربردی قطع نشد بلکه با جدایی من از مسئولیت دانشگاه آزاد نیز پابرجا ماند ودر مناسبت ها یادآور یکدیگر بودیم هر چند که ایشان همچنان پیشگام بود.
تا این که به سمت رئیس فرهنگ وارشاد اسلامی لارستان منصوب شد و روزی از دهه نخست مرداد ماه امسال که به متظور پیگیری امور کانون بازنشستگان بهداشت ودرمان به لار رفته بودیم بدون وقت قبلی به دیدارش رفنیم تا علاوه بر تجدید دیدار، انتصابش را در پستی که حق مدیران دانشگاهی چون ایشان، که نه ازطریق واسطه بلکه به خاطر دانش، توانائی و شایستگی به جایگاه مدیریتت می رسند، شادباش گفته باشیم.
آن روز گفت مدیریت یعنی حضور تمام وقت در میدان و موسسه واین که عملکر مدیر بایستی همراه با خروجی باشد. چقدر متواضعانه با مهمانان برخورد کرد؟ موضوع این نوشتار نیست.
اما در خصوص اهمیت به اهالی رسانه، فلم و فعالان آزاد در نکوداشت روز خبرنگار با سخنان احمد خضری رئیس خانه مطبوعات و رسانه شهرستان ودرنشست سه نفره از پنج نفر، هئیت مدیره خانه(۳/۶/۱۴۰۵) در موزه مردم شناسی که این مسئول خانه مطبوعات برخلاف نشیت های قبلی که ساعاتی بعد مصوبات و یا گفته ها را برای هیئت مدیره اطلاع رسانی می کرد و همچنان منتظر انتشار مانده ایم به نقل از رئیس فرهنگ وارشاد اسلامی لار اظهار کرد:
در روز خبرنگار یعنی ۱۷ مرداد از کلیه خبرنگاران شهرستان که جمع زیادی هم بوده اند، تجلیل شده است که خودم با فرجام تماس گرفتم و جزئیات را بیشتر پرسیدم و ایشان خاطر نشان کرد: بالغ بر ۱۰۰ نفر اهالی رسانه را در موسیسه فرهنگی راد لار دعوت نموده است تا سپاسگزاری حداقلی از این قشر زحمت کش اهل قلم در لارستان به عمل آورده باشد وعلاوه برپذیرائی شام به هریک از این قشر کارت هدیه دو میلیون تومانی هر چند اندک وبا کمک نیکوکاران، نهادها ، ادارات و …، تقدیم شان شده است و به نظر می آید میزان اعتبار تخصیص داده شده برای جشن خبرنگاران لارستانی بالغ بر پانصد میلیون تومان گردیده است. و در آن روز این پرسش از طرف نویسنده صورت گرفت چرا مسئولان ما در شهرستان اوز فراتر از تعریف وتکریم در روز خبرنگار، جایگاه اهالی رسانه را طول سال ارج نمی دهند و از دیده نویسنده بالاترین ارج، توجه به مطالب تحلیلی و نقد خبرنگاران و پاسخ گو بودن است.
نویسنده متن همواره کوشش دارد با رعایت حریم و حرمت، رویدادها را مستند انعکاس دهد تا جامعه شهرستان اوز که از دیر بازبه فرهنگی بودن شهرت دارد، باز گفته می شود، اهالی رسانه اگر خود پا پیش نگذارند، آن قدرها هم از جایگاه قوی برخوردار نیستند، شاید خودمان یعنی اهالی رسانه در این بی جایگاهی بی تقصیر نباشیم.

با وجودی که روز ۱۷ مرداد با فراخوان موسی احمدی زاده رئیس فرهنگ وارشاد اسلامی شهرستان اوز از اهالی رسانه دعوت وبا دریافت یک لوح تجلیل شدیم ولی مسئولان متعدد
در آئین که حرمت قائل شده بودند و حضور داشتند، اما حاضران اهل رسانه غریبانه و کم رنگ بود یعنی از جمع ۲۶ نفره در تالار مجتمع علوم دینی، ۸ نفر به نام فعال رسانه و ۱۸ نفربقیه از مسئولان بودند.
از بین ۸ نفر، دونفر مدیر روابط عمومی فرمانداری و اداره ارشاد بودند که به هرجهت و فس شغل شان منظقآ در نشست ها حضور می یابند، سه نفر فعال گروه های مجازی ودر حقیقت ۳ نفر خبر نگار رسمی شرکت کرده بودند البته در آن روز رئیس فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی درخواست فرماندار، وعده نشست خصوصی از خبرنگاران را داد که همچنان منتظر عملی شدن وعده داده شده هستیم تا فرصت دیگری فراهم آید در یک گردهم آیی، دور هم جمع شویم وبیشتر با تجزیه و تحلیل ها گفتگو داشته باشیم.

ودرادامه نویسنده متن برای این که جایگاه اهالی رسانه شهرستان بیشتر از حاشیه خارج شود. در تقاضائی، از دو مقام موسسه ای شهر و شهرستان، درخواست کرد این قشر را بها بدهند که هردو زحمت کشیدند.ویکی از این مسئولان یعنی شهردار شهر به ۱۶ نفر از شرکت کنندگان یک لوح و کارت یک میلیون تومانی هدیه داد.
*: مدیر مسئول پایگاه خبری پیام دانش اوز
لینک کوتاه:

اهل قلم با چه دلخوشی شرکت کند وقتی لوح تقدیر به اشخاصی داده می شود که قلم را بسمت ایجاد شک و دودلی برای مردم می کنند و قلمشان بوی اهانت و قصد از بین بردن حرمت ها می کنند
اگر اهل قلم ورسانه اوز بتواند همانند شهرهای. لار وگراش بصورت جدی. وبه دور از محافظه کاری. در سمت مردم قرار گیرد وپیگیر مطالبات مردم باشد. واز مسولان محلی ترسی نداشته باشد. میتواند. جایگاه خودشان. را در معادلات. ومدیریت شهر. تثبیت کنند. ولاغیر
یککاش فقط لوح تقدیر بود ویک شاخه گل 🌹آیا دادند یک میلیون تومان اهانت به اهل قلم نیست ؟؟؟؟