با فرهیختگان شهرمان (دکتر عبدالعزیز خرمی)

با فرهیختگان شهرمان اوز به قلم آقای هادی صدیقی

همیشه آرزو داشتم اوز صاحب دانشگاه شود

عبدالعزیز خرمی  فرزند محمد، در دهم مردادماه ۱۳۱۷ خورشیدی در اوز بدنیا آمد. وی دوران ۶ کلاسه ی دبستان را در اوز گذراند و با احداث دبیرستان توسط روانشاد محمدشریف هوشیار و به همت و مساعدت برادران تیمناک در سال ۱۳۲۹، دوران سه ساله ی دبیرستان را نیز در اوز طی نمود و جزو نخستین شاگردان آن بود.

                      دکتر عبدالعزیز خرمی

عبدالعزیز دوره ی تکمیلی متوسطه (کلاسهای دهم تا دوازدهم) را در شیراز سپری نموده و در سال ۱۳۳۸ خورشیدی (۱۹۵۹میلادی) عازم آلمان غربی شده و پس از اخذ لیسانس اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه ارلانگن نورنبرگ به ایران مراجعت نمود. وی پس از ازدواج با رقیه دانشور دوباره  راهی آلمان شده و به تحصیلاتش در دانشگاه ارلانگن ادامه می دهد. پایان نامه دکتری ایشان در رابطه با «اهمیت تئوری توسعه در پیشبرد اقتصاد کشورهای جهان سوم» می باشد. همزمان با ایشان همسرشان نیز موفق به اخذ لیسانس مامایی از آلمان می شود.

دکتر عبدالعزیز خرمی در حدود یک سال در زیمنس آلمان در شهر نورنبرگ مشغول به کار می شود و سرانجام در سال ۱۳۵۱ خورشیدی به ایران باز می گردد و در مدرسه ی عالی کوروش کبیر اصفهان استخدام شده و سپس به دانشگاه اصفهان منتقل و در دانشکده اقتصاد آنجا شروع به تدریس می نماید.

ایشان یک سال پیش از پیروزی انقلاب اسلامی به خاطر برخی فعالیتهای سیاسی و انتقاد از رژیم شاهنشاهی ممنوع التدریس می شود ولی با پیروزی انقلاب به دانشگاه باز می گردد و پس از دو ترم تدریس، با شروع انقلاب فرهنگی و بسته شدن دانشگاههای ایران به خدمت خود در دانشگاه پس از هشت سال پایان داده راهی کشور کویت می شود و از آنزمان تاکنون مشغول شغل آزاد می باشد. وی صرفنظر از زبانهای مادری ( اوزی و فارسی) به زبانهای انگلیسی، آلمانی و عربی آشنایی کامل دارد.

عبدالعزیز خرمی دارای سه فرزند پسر به نامهای بابک، مزدک و سیامک می باشد.

در گفت و گویی که با ایشان در ماهنامه عصر اوز داشتم و در صفحه ۱۵ عصراوز اردیبهشت ماه ۱۳۸۱ چاپ شد در مورد آرزوهایش اینگونه گفت: « یکی از آرزوهایم همواره این بوده است که اوز دارای دانشگاهی در خور مردم فرهنگ پرورش شود و هم اکنون از اینکه این آرزویم برآورده شده است و مردم می توانند در شهر خودشان به تحصیلات عالیه بپردازند، بسیار خوشحال هستم و از جوانان شهرم می خواهم با شناخت تواناییها و استعدادهای نهفته شان به خودباوری هر چه بیشتری رسیده و با وحدت و همدلی با دیگر جوانان و استفاده از تجربیات دیگران به ساختن شهری در خور نام اوز بپردازند و در هر کجا که هستند به یاد شهرشان باشند و همواره گذشتگان به خصوص افرادی که برای اوز زحمت کشیده اند امثال برادران تیمناک که در رشد و توسعه ی آموزش و پرورش منطقه نقش چشمگیری داشته اند را به یاد داشته باشند.»

                          آقای هادی صدیقی