فوتبـال کشـور در چـالش مـدیریـت
سوم آذر ماه مصادف بود با وفات مربی اخلاق فوتبال مرحوم پرویز دهداری، این رخداد جدا از ضرورت ارزش نهادن به شخصیتی وارسته و بی توقع، نگارنده را بر آن داشت مروری داشته باشد به وضع فعلی فوتبال کشور و تحلیل کند از نقش مدیریت در نوسانات نتایج این رشته مورد علاقه اکثریت ورزش دوستان ایران و جهان.
فوتبال ایران در وضعیت فعلی به رغم شایستگی و ثروت کلانی که برای آن خرج می شود، چندین سال است که در سطوح مختلف آسیا (جام ملت ها، باشگاهی، جوانان و نوجوانان) و راهیابی به رقابت های المپیک نتوانسته رضایت خاطر علاقمندان را جلب نماید. نگارنده بررسی نکات فنی را در صلاحیت کارشناسان خبره و باتجربه دانسته و چنانچه موردی را مد نظر قرار می دهد برگرفته از دیدگاه کارشناسان، و تحلیل خود را از منظر اداری و مدیریتی به بحث می گذارد. نگاه به سابقه روسای فدراسیون فوتبال، متوجه می شویم هر موقع عوامل شاخص مسئولیت داشته اند. فوتبال کشور بهتر قادر به بروز قابلیت های خود بوده است که می توان به حضور تیم ملی فوتبال در رقابت های جام جهانی فرانسه (سال ۱۳۷۷) و آلمان سال (۱۳۸۵)، و البته در راس فدرارسیون فوتبال سه نفر (داریوش مصطفوی، محسن صفائی فراهانی و محمد دادکان) قرار داشته اند که راقم نقش دو نفر بعدی را نسبت به داریوش مصطفوی برتر و (این مهم را نباید نادیده انگاشت که تصمیم به موقع مصطفوی در جابه جایی سرمربی تیم ملی (رفتن محمد مایلی کهن و آمدن ویه رای بزریلی) و عبور موفقیت آمیز دربازی حماسی بین قاره ای در دیدار با استرالیا در صعود تیم ملی فوتبال کشورمان به رقابت های جام جهانی ۱۳۷۷ در فرانسه تاثیر شایان داشت هر چند حضور چند بازیکن در باشگاه های اروپا، موقعیت مناسب برای موفقیت را فراهم کرده بود.
متعاقب آن تصدی محسن صفائی فراهانی در راس فدراسیون فوتبال می توان از بهترین دوران با برنامه فدراسیون نام برده شود که در همه زمینه ها کار و فعالیت شد، که متاسفانه قرار گرفتن محسن مهرعلیزاده در راس سازمان ورزش، فوتبال را از وجود صفائی فراهانی کار آمد محروم ساخت.
آمدن محمد دادکان با وجودی که شاید در بدو ورود با نگاهی احساسی استقبال می شد (به تعبیر راقم) اما چون از جنس فوتبال بود، خیلی زود خود را با معیارها سازگار ساخت و نتیجه آن حضور تیم ملی فوتبال دررقابت جهانی سال ۲۰۰۶ (۱۳۸۵ ) آلمان و تداوم برنامه های فدراسیون تحت مسئولیت ریاست سابق بود، که باز آمدن محمد علی آبادی در راس سازمان ورزش، فوتبال را از وجود یک متخصص دیگرمحروم نمود.
چنانچه به عملکرد سه رئیس قبلی فدراسیون بیشتر به (محسن صفائی فراهانی و محمد دادکان) توجه کنیم اعتقاد آنان به برنامه و برنامه ریزی و بهره گیری از مربیان شاخص و خوشنام با کارنامه قابل قبول در سطح بین المللی چون تومیسلاو ایویچ و بلازوویچ بود.
ایویچ با وجودی که زمان محدودی مسئولیت گرفت اما کار سازنده ای برای فوتبال ایران از خود به ارمغان گذاشت. همانگونه که پرویز دهداری در سال های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ اعمال کرد. توجه به اخلاق در فوتبال و ارزش های انسانی وقابلیت های فنی از عملکرد این دو مربی خوشنام بود که هر دو از این جهان فانی رفته اند، – می باشد.
ایویچ با وجودی که زمان محدودی مسئولیت گرفت اما کار سازنده ای برای فوتبال ایران از خود به ارمغان گذاشت. همانگونه که پرویز دهداری در سال های ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ اعمال کرد. توجه به اخلاق در فوتبال و ارزش های انسانی وقابلیت های فنی از عملکرد این دو مربی خوشنام بود که هر دو از این جهان فانی رفته اند، – می باشد.
اما آنچه که نویسنده می خواهد خاطرنشان نماید همراهی مسئولان فدراسیون در حمایت از این دو مربی بود. ملاحظه پولی که امروز پای فوتبال ملی خرج می شود تا دوران مربیگری شادروان دهداری قابل مقایسه نیست، زمان مرحوم دهداری که اکثریت بازیکنان تیم ملی از بین چهره های کم نام و نشان بودند. (چون ستاره های فوتبال ،
نظم و انضباط پرویز دهداری برایشان غیر قابل تحمل بود، استعفا کرده بودند اما وی بی اهمیت به استعفای آنها، آمد و از میان جوانان مستعد، تیمی ساخت با حداقل تدارکات و بازی های مهم تدارکاتی که دستاورد آن کسب مقام سوم جام ملت های آسیا سال ۱۳۶۷ در کشور قطر بود.
نظم و انضباط پرویز دهداری برایشان غیر قابل تحمل بود، استعفا کرده بودند اما وی بی اهمیت به استعفای آنها، آمد و از میان جوانان مستعد، تیمی ساخت با حداقل تدارکات و بازی های مهم تدارکاتی که دستاورد آن کسب مقام سوم جام ملت های آسیا سال ۱۳۶۷ در کشور قطر بود.
موردی که پس از آن فوتبال کشورباوجود امکانات بمراتب بیشتر و با هزینه سنگین مالی ، به زحمت این مقام را تجربه یا بی نصیب شده است.
امادراین موقعیت که فدراسیون به دست علی کفاشیان سپرده شده است. فوتبال ایران با وجود در اختیار داشتن امکانات مناسب مادی و انسانی به دست آوردی. در سطح باشگاهی، نوجوانان؛ جوانان، امید و ملی نرسیده است. زیرا وقتی عملکرد مثبتی در کارنامه ورزشی علی کفاشیان در مسئولیت های فدراسیون دو و میدانی و قایم مقام سازمان ورزش دیده نمی شود ، طبیعی است که در فوتبال نیز نتواند موفق گردد زیرا ایشان از جنس فوتبال هم، نیست. شاید از دلایل تزلزل تیم ملی فوتبال در رقابت های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل و با وجود بهره مندی
از مربی نامداری چون کارلوس کی روش دروجود مدیریت فدراسیون فوتبال دانست و ، پاسخگو نبودن مقام ارشد فدراسیون درقبال این ناکامی ها واستمرارموقعیت شغلی وی دانست.
از مربی نامداری چون کارلوس کی روش دروجود مدیریت فدراسیون فوتبال دانست و ، پاسخگو نبودن مقام ارشد فدراسیون درقبال این ناکامی ها واستمرارموقعیت شغلی وی دانست.
نگارنده به رغم آن که ثبات در مدیریت در هر مسئولیتی به شرط «نظارت و پاسخگویی» از شاخص های اثر بخش در پیشرفت می داند. اما این به منزله آن نیست که برای هر مدیریتی صدق نماید. ماندگاری افراد در سمت هایی که شایستگی خود را به اثبات نرسانده اند جز این که به ساختار مرجع تحت مسئولیت و منافع ملی آسیب برساند نتیجه ای در برنخواهد داشت.
با این حال امید است تیم ملی فوتبال کشورمان در بازی های باقی مانده دورمقدماتی جام جهانی با موفقیت عمل کرده و در رقابت نهایی ۲۰۱۴ برزیل حضور یابد.. انشاا
عبدالعزیزخضری
منبع : عصراوز
لینک کوتاه:
دیدگاه بگذارید
خوشحالم وقتی تجلیل ازمرد بزرگی مثل پرویزدهداری را دریک سایت محلی میبینم وآنرا میخوانم این نشانه این موضوع مهم است که مردان بزرگ هیچوقت نمی میرند
چگونه ایویچ را جزو مربیان بزرگ اسم میبرید مگر همین مربی نبود که دربازی تدارکاتی قبل از جام جهانی ۶گل از تیم رم ایتالیا خورد وبعدهم اخراجش کردند
من موافق نظر لطیف نیستم ایویچ تاتثیرخیلی زیادی برای فوتبال ایران به ارمغان آورد
مقاله خوبی است نه بخاطر تحلیل ان بلکه بخاطر یاداوری بزرگ مرد فوتبال ایران یعنی دهداری
بیشتر درباره پرویز دهداری نوشته میشد تا خواننده هایی که زیاد با ازایشان شناخت ندارند بهتر متوجه شوند
آقای حاج خضری دستتان درد نکند که ازاشخاص خدمتگزار تجلیل و یادآوری میکنید ولی مسایل اوز خیلی هستند وهمچنین اشخاص خوشنام پس اولویت با اوز است که مقاله بنویسید البته ببخشید