خداحافظ بخش، سلام شهرستان اوز

عبدالعزیز خضری، مدیر مسئول پایگاه خبری پیام دانش و فصل نامه با پیام دانش اوز:

دهم مهرماه ۱۳۹۸ با درایت و حسن تدبیر دولت جمهوری اسلامی و در میان خشنودی و محبت مردم لارستان با بخش اوز خداحافظی شد تا با سلام به شهرستان، مردم وظیفه خود را در راستای همدلی، رشد و توسعه آن به ویژه نسبت به لارستان ونواحی بیشتر ادا کنند.

ارتقای بخش اوز از دست آوردهایی بود که مردم نزدیک به ۵۰ سال برای آن کوشش کردند.

نویسنده این مطلب که از سال ۱۳۵۰ و در حالی که کمتر از ۲۰ سال داشت وارد فعالیت های اجتماعی-فرهنگی شد و معلمی به صورت غیر رسمی در دبستان دولتی بازرگانی از افتخاراتی بود که نصیبش شد ولی با اعزام به خدمت سربازی در اردیبهشت ۱۳۵۱ باعث شد برای مدت دو سال از این فعالیت ها دور بماند اما ارتقای بخش اوز که زعمای وقت شهر مرتب به زبان می آوردند و به نوعی پیگیر آن بودند را در ذهن خود داشت.

خدمت سربازی پایان یافت و بلافاصله با استخدام در جمعیت شیر و خورشید سرخ(هلال احمر) در سال ۱۳۵۳ زمینه از سرگیری فعالیت بیشتر از قبل فراهم آمد.

همنشینی با افراد با تجربه و بزرگان شهر فرصت مناسبی بود تا خواسته های کلان چون ایجاد  خیابان (ملت فعلی) اتصال برق به شبکه سراسری و ارتقای بخش با پشتوانه مردمی و به شکل آگاهانه تر دنبال شود.

با استخدام در هلال احمر و بعدا انتقال مرحوم عبدالحمید نامور از تهران به اوز و همکار شدن با وی حرکت برون شهری به ویژه در تهران و اشتغال به تحصیل احمد خضری در آن شهر، نوعی تحرک در تهران شکل گرفت و سبب شد با اوزی های دارای سمت در پایتخت نشست و برخواست صورت گیرد.

یکی از روزها در تهران به اتفاق احمد خضری(سال ۱۳۵۳) با حضور در وزارت کشور به اداره کل تقسیمات کشوری، مراجعه و بدون هیچ تشریفات و سخت گیری امکان ملاقات با مدیر کل که شخصی جوان و خوش برخورد به نظر آمد، فراهم شد.

احمد خضری درخواست ارتقای بخش اوز به شهرستان را مطرح کرد و مدیر کل که نامش علی بیرژندی بود، متاثر از دریافت گزارش جالب و توسط دو جوان پاسخ داد، اولا خیلی خوشم آمد که چینن خواسته ای از طرف دو جوان کم سن وسال مطرح می شودو تصور من این است که اینگونه مطالبات از سوی مسئولان و یا آدم های با تجربه و سن بالا، بیان می شد.

بیرژندی افزود:  این موضوع بایستی بررسی شود ولی به عنوان یک مدافع با امیدواری گفت:

هر موقع پرونده آن واصل شود با علاقه به آن خواهد پرداخت.

نمی دانم الان علی بیرژندی  کجا ست ولی وی به ویژه شادروان دکتر حسین خطیبی مدیرعامل وقت جمعیت شیرو خورشید سرخ ایران از جمله مقاماتی بودندکه تاثیر فوق العاده ای در شیوه گفتار و رفتار مدیریتی من داشته اند.

با رضایت خداحافظی کردیم با این حال حضور افرادی چون مرحوم محمدعلی آموزگار و دکتر محمدعلی زرنگار و مهندس ایرج فریدی که در دستگاه های اجرایی و مجلس دارای سمت بودند، پیگیر کنندگان را به تحقق خواسته امیدوار می کرد.

امکان دیدار با مرحومان آموزگار و دکتر زرنگار به آسانی فراهم بود و خودشان هم خواهان بودند وهمراهی هم می کردند، امابا وجودی که مرحوم محمدعلی فریدی ازچهره های با نفوذ وموثر برای زادگاه بود امادر مورد مهندس ایرج فریدی که سمت معاون در وزارت خانه اطلاعات و جهانگردی قرارداشت هیچ وقت ملاقاتی حداقل برای نگارنده و حتی تاکنون  صورت نگرفته است.

دو مرحوم آموزگار و دکتر زرنگار در حد خود تلاش می کردند و حتی روزی در حضور مرحوم عبدالحمید نامور و این جانب دکتر زرنگار به وزیر وقت کشور (فکر کنم نامش معینی بود سال) وتلفن زد و با شوخی که با یکدیگر داشتند، موضوع را مطرح کرد.

درخواست ها به این صورت دنبال می شد و با تشکیل انجمن محلی اوز با ترکیب مرحومان(حاج محمدیوسف نامی، محمود پیشدادوحاج عبدالحمید نامور)، محمد وحدانی و نویسنده این متن کارها تشکیلاتی تر دنبال می شد.

از کسانی که خودجوش و با انرژی برای پیشبرد امر ارتقا و در پیش از انقلاب اسلامی کوشا بودند می توان به محمد محمودی، محمد سعید صمدی و یوسف فرزانه نیز اشاره کرد که صمدی و فرزانه هر چند شاهد ارتقای بخش هستند اما به خاطر بیماری حضوری فعال در جامعه ندارند که در این دست آورد همراهی داشته باشند.

در این سال ها مرحوم حاج محمد هاشم بهروزیان که ساکن و شاغل امارات متحده عربی بود به اوز آمد و حضور وی درزادگاه باعث خیروتحرک بیشتر در بخش های مختلف شد.

بهروزیان در تحقق خواسته آموزش و پرورش منطقه ای موثر بود و برای ارتقا اوز نیز تلاش می کرد.

با وقوع انقلاب اسلامی پس از چندی این تلاش ها از سوی تشکل های مردمی ادامه پیدا کرد و شادروان جناب حاج شیخ محمد فقیهی مفتی محترم از شخصیت هایی بود، که هیات ها را در سفر برون شهری به ویژه تهران بارها وبارهاهمراهی  و قوت قلب می بخشید.

مفتی متوفی در هر سفر آمادگی داشت و در تهران به شکلی قبراق و سرزنده پابه پا وچه بسا سریع تر نقش ایفا می کرد.

سال ۱۳۷۷ با تشکیل شوراهای اسلامی موضوع ارتقای بخش اوز جدی تر به جریان افتاد که نقش روحانیون و از جمله جناب امام جمعه ومتعاقبآ شوراهای اسلامی  ارزنده  و تعیین کننده بود و ادامه دارد.

جناب حاج شیخ عبدالعزیز قاضی زاده، امام جمعه حال حاضر در همراهی با هیات ها نقش سازنده و خستگی ناپذیر داشت و برای ارتقای بخش اعضای شورای اسلامی را همراهی می نمود.

شورای دور چهارم با اقدام به تشکیل کارگروه ارتقا دست به ابتکاری سازنده و مفید زد و پیگیری این خواسته جدی و به حق مردم بخش بود و در شورای اسلامی دور پنجم نیز ادامه یافت.

می شود گفت تشکیل شوراهای اسلامی شهر در هر دوره برای تحقق این موضوع موثر واقع شد.

در این مسیردر دولت اصلاحات(استاندار وقت دکتر ابراهیم انصاری لاری ونماینده وقت اصلاحات در مجلس جمهوری اسلامی دکترسید منصور کشفی انتظار همراهی و اقدام بود اما کمکی نکردند) با این حال  موافقت امام جمعه متوفی لارستان حضرت آیت ا… آیت اللهی که با امضای خود هدیه بزرگی به مردم قدرشناس بخش داد بسیار با اهمیت بود و به جرات می توان گفت ، سند راهبردی برای به ثمر نشستن تلاش ها محسوب می شود و بعد از رحلت وی نیز اعضای بیت این بزرگوار راه و خط مشی امام جمعه جاویدان لارستان را همراه بخش قریب به اتفاق اهالی لارستان ادامه دادند تا بخش اوز در تاریخ دهم مهرماه ۹۸ در یک اقدام شجاعانه دولت جمهوری اسلامی به اتفاق شش بخش دیگر و ۷ بخش در استان فارس به شهرستان تبدیل شود.

ویژگی شهرستانی اوز در آن هست، که پول غیر متعارفی برای تحقق آن هزینه نشد هر چند نیکوکارانی بودند که برای خرج سفر پیگیری کنندگان منابعی را اختصاص می دادند ولی به وفور اعضای شورای اسلامی، کارگروه ارتقا و افراد دیگر با صرف وقت و حتی هزینه شخصی به جاهای مختلف مسافرت می کردند ولی آن چه بر شیرینی این دست آورد می افزاید، مشارکت همگانی است.