سابقه تاریخی اوز و دره عنوه (انوه)

می گویند کهن ترین بنای تاریخی لارستان، مربوط به دوره اشکانیان است و آثار تاریخی و به جا مانده آن را آتشکده کاریان (تمب تشی) می دانند. البته محققان بر این باورند که آتشکده کاریان یکی از سه آتشگاه بزرگ ایرانی در دوران قبل از اسلام است. و قدما به آن آذر فرنبغ می گفته اند. با این مقدمه باید گفت که آگاهی ما از تاریخ اوز در پیش از اسلام بسیار اندک است. اما آنچه باعث می شود تا ما بیشتر به تحقیق و تفحص بپردازیم آثار بسیار ارزشمند و بجا مانده در اطراف شهر اوز و به ویژه در دره عنوه (انوه) شامل: سد و چاه های زیبا و مهم و قلاع روی کوه های این دره است.

آنچه از جمع بندی این آثار می توان دریافت این است که ساکنین تنگه و اطراف آن مردمانی دارای کیش و آئین غیر اسلام بودند. بعدها در منطقه به گبرها معروف شدند. یعنی دارای آئین یهود بوده اند. بنابراین قبل از ورود اسلام به منطقه در این دره کهن آبادی وجود داشته و ساکنان برای کشاورزی اقدام به حفر چاه های عجیب الساخت کرده که در حال حاضر هر بیننده ای را متحیر می سازد. لذا با توجه به سد، چاه ها و قلعه تنگه عنوه (انوه )به نظر می رسد که منطقه اوز در دوران اشکانیان و ساسانیان، دارای آبادی بوده است.

کلمه انوه عربی و مصدر است و معنای آن خمیدن می باشد. یعنی وقتی جسم سنگینی بر روی جسم دیگری قرار گیرد جسم در اثر فشار خم می شود. و کلمه عنوه نیز عربی است و اسم مصدر است. به معنای چیرگی، غلبه و تسلط است. می گویند وقتی سپاهیان اسلام بر این منطقه تسلط یافتند به دلیل پیروزی خودشان در منطقه فریاد زدند عنوه، عنوه یعنی پیروزی یعنی بر منطقه چیره شدیم. بنابراین کلمه دوم یعنی عنوه برای نامگذاری این دره به واقعیت نزدیک تر است. اما کلمه انوه نیز بی مناسبت نیست چون سپاهیان اسلام بر ساکنان آن زمان تسلط یافته و باعث شکست و زوال و خمیدگی آنان شدند.

منبع: عصر اوز

عکس از : سایت اوز نما