۲۸۰ تخصص ولی بیمارستان اوز فاقد متخصص

ماه گذشته متنی در گروه مجازی پخش شد تا اسامی پزشکان اوزی (شهر و بخش اوز) نوشته شود تا در آرشیو موزه مردم شناسی نگهداری کنند. مبنای اوزی بودن را اینگونه فرض گرفته که یکی از این شرایط را داشته باشند:-یا اصالتا اوزی باشند- یا پدر یا مادرشان اهل اوز بوده- یا متولد بخش اوز باشند و رشته تحصیلی، محل سکونت و آیا آنان در قید حیات هستند یا مرحوم شده اند؟ البته این کار برای ثبت در موزه و به تاریخ سپردن کار خوبی است.

زمانی که بچه بودیم و از ما می پرسیدند که بزرگ شدی می خواهی چکاره شوی؟ با کلی ذوق و شوق و قیافه گرفتن می گفتیم: دکتر. چقدر مادر و پدرها خوشحال بودند و می گفتند بچه ام خانم دکتر یا آقای دکتر آینده است. بعد از گذشت چند سال و گذراندن دوره دبستان، راهنمایی و دبیرستان در کنکور شرکت کردن و روزی که نتیجه کنکور اعلام می شد و به قول معروف شاخ غول رو می شکنی و می شوی جزو دکتر های آینده با خودت می گویی که چه روزهای خوبی در انتظار است. این تازه قسمت خوب ماجراست و قسمت بعدش که با وجود مشقت ها و سختی ها قصه دیگری دارد، و بعد از آن تصمیم به این که بمانند و برای پیشرفت کشور تلاش کنند یا برای بدست آوردن موقعیت بهتر و آسایش بیشتر، کوچ و جلای وطن را برگزینند بحث دیگری دارد.
خلاصه با پخش متن بالا خیلی سریع حدود ۲۸۰ نفر پزشک متخصص، عمومی، دندانپزشک، داروساز و علوم آزمایشگاهی و… نام برده شد. پرسش جالبی بود، این همه پزشک اگر حداقل یک دهم آنان در شهرمان حضور داشتند چی می شد؟ شاید ما به یک مرکز بزرگ درمانی جنوب تبدیل می شدیم.

ولی حالا هر زمان به بیمارستان مراجعه کرده و می کنیم، می گویند که باید برای ادامه درمان به بیمارستان دیگر و مرکز استان مراجعه کنید. جای تأسف دارد که شهر با امکانات و زیرساخت هایی که دارد پزشک متخصص ندارد. متأسفانه برای درمان به علت نبود پزشک متخصص مجبور هستیم با هزینه های زیاد فاصله ها را تا مرکز را طی کنیم و در موارد حاد نیز به ‌وسیله آمبولانس به شهر دیگری اعزام ‌شویم. بسیاری برای رفت ‌و آمد مشکل دارند و غیر از هزینه اگر اتفاقی در این جاده با وجود خطرات جاده ای بیفتد چه کسی پاسخگو است؟! این همه پزشک متخصص نام برده شد ولی در اوز حضور ندارند؛ بیمارستان به این بزرگی پزشک متخصص ندارد، شاید کسی توان مالی رفتن را نداشته باشد، آن‌وقت تکلیفش چیست؟
نبود«پزشک متخصص»در شهر به یک مسئله اورژانسی تبدیل شده است که هر چه سریع‌تر باید علاوه بر مسئولان، خودمان به ‌صورت جدی پیگیری و موضوع را برطرف کنیم و تأخیر در این مسئله که با سلامتی این شهر ارتباط مستقیم دارد هیچ عذری نمی‌تواند داشته باشد. این ‌همه هزینه که خیرین شهرمان کرده و می کنند تا بهترین بیمارستان را بسازند؛ چرا مردم باید استرس اینکه دکتر نیست را تحمل کنند؟ یعنی واقعاً هیچ مسئولی پیدا نمی‌شود که پیگیر این مشکل بزرگ باشد. البته مسئولین شدیدا بر این عقیده هستند که ما با کمبود پزشک رو به رو نیستیم! به زبان ساده ما پزشک کم نداریم، ولی مشکل ما این است که پزشکان همه در شهرهای بزرگ متمرکز شدند و هیچ کدام در مناطق محروم کار نمی کنند!
با توجه به لیست و اسامی دکترهایی که نوشته شده بود می خواستم بگویم، این افراد اهل اوز بوده ولی شهرشان اوز نیست. این ها شهرشان را گم کرده اند. پس با دکترهای شهرها و کشور و حتی جهان که در حال خدمت هستند فرقی ندارند فقط ما در اوز به خود می بالیم که این ها اوزی هستند. آیا نمی شود هرکدام از این متخصصان که ما به وجود آنان افتخار می کنیم در طول خدمتشان حداقل یک سال را در زادگاه خود یا پدریشان خدمت کنند؟
به راستی ما با این همه ادعا لقب چه شهری را داریم: شهر خیرین مدرسه ساز، شهر دوستدار کودک، شهر خلاق، شهر دوستدار کتاب، شهر فرهنگ، شهر برکه ها و یا شهر پزشکان؟؟؟؟

حمیرا نامدار: عضو شورای نویسندگان پسین اوز

منبع: نشریه پسین اوز