کتـاب نـویس بـی ریـال(به قلم آقای دکتر امیرکاوس بالا زاده

کتـاب نـویس بـی ریـال

امیر کاوس بالازاده، روزنامه‌نگار و مدرس دانشگاه: در سال‌های نیمه دوم دهه ۶۰ دانشجوی رشته فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران بودم. در آن هنگام با استادان دانشمند و نامداری سر وکار داشتیم که از چهره‌های شاخص ادب و فرهنگ ایران محسوب می‌شدند و اکنون برخی از آنها روی در نقاب خاک کشیده‌اند و یاد و خاطره آنها همواره در قلب‌های دانشجویانشان محترم و جاوید است. بزرگانی نظیر دکتر احمد تفضلی، دکتر مهرداد بهار و …

تصویرمربوطه به جلسه هیات امنای دانشگاه آزاداوزدرنوروزامسال وباحضورپروفسورعبدالمجیدارفعی

البته از آن چهره ‌های فرهیخته و فرزانه نامدارانی نظیر دکتر محسن ابوالقاسمی، دکتر بدرالزمان قریب، دکتر ژاله آموزگار، دکتر راشد محصل و دکتر مهشید میرفخرایی و … در قید حیات‌اند که از خداوند بزرگ برای این عزیزان سلامتی و تندرستی و عمر با عزت خواستارم. در ضمن مطالعه فارسی باستان ـ که خط آن به میخی شُهره است ـ دریافتیم که زبان‌های باستانی دیگری هم با خط میخی متفاوتی همچون اکّدی، ایلامی و سومری وجود دارد که فرد علاقه‌مند باید آنها را جداگانه بخواند.

تنها شخصیت شناخته‌ای، که جزو معدود استادان جهانی آشنا با این خط و زبان‌ها به شمار می‌رود، دکتر «عبدالمجید ارفعی» است که لوح کوروش را از این زبان به پارسی برگردانده است.

تصمیم گرفتم با این استاد نامور آشنا شوم. شماره تلفنش را به دست آوردم و با او تماس گرفتم. با خوشرویی بسیار مرا پذیرفت و درهای منزل و کتابخانه‌اش را به رویم گشود.

استاد در آن زمان به دلیل شرایط خاص که وجود داشت، تدریس نمی‌کرد و برای تأمین هزینه‌های سرسام آور زندگی به کار دیگری، که اکنون جای بحث آن نیست، می‌پرداخت.

نخستین کلام این مرد وارسته آن بود که حاضرم این زبان‌ها را به شما بیاموزانم، اما بی‌ریال.

از بزرگواری و متانت استاد حیرت‌زده شدم و پس از چند سال وقتی با مهربانی‌های این دانشمند سرشناس جهانی برخورد کردم و دیدم جز من افراد دیگری نیز ـ باز هم بی‌ریال ـ از ایشان می‌آموزند، جای خاصی در قلبم به ایشان اختصاص یافت که هنوز باقی است. به دلایل بسیار و از جمله کاهلی، کلاسم با دکتر ارفعی ادامه پیدا نکرد و من با حسرت این درس را وانهادم.

چندی پیش وقتی کتاب «گِل‌نبشته‌های باروی تخت جمشید» که برگردان برخی الواح یافته در این بنای تاریخی است، توسط استاد و با همت «بنیاد دائر‌ه‌المعارف اسلامی» انتشار یافت و به چشمم خورد، بدریغم آمد که این مرد دانشمند و فرهیخته را نستایم، که بی‌ریال دانش خود را در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌داد و به او دست مریزاد نگویم. از خداوند بزرگ برای دکتر عبدالمجید ارفعی طول عمر با عزت و توفیق تحقیق و مطالعه و انتشار سایر گِل‌نبشته‌ها را خواستارم.